De Everbergse Baardkriel (geschreven door Jeroen Muys - 2005)

foto: Jaak Bolle

Everbergse Baardjes zijn een streling voor het oog als ze in het gras rondlopen, zo klein, zo compact en zo rustig. Maar ondanks vele positieve kwaliteiten blijft het een zeldzaam ras.

Terugblik

De Everbergse Baardkriel is een staartloze variant van de Ukkelse Baard. Robert Pauwels heeft dit mooie ras in het kasteel te Everberg, nabij Brussel gecreëerd. Vermoedelijk is de factor voor staartloosheid afkomstig van de Grubbese Baardkriel. Voor de Eerste Wereldoorlog had dit ras een zekere populariteit, maar daarna werd er van uitgegaan dat het ras was verdwenen. In de jaren veertig creëerde Georges Lamarche dit ras opnieuw, maar na enkele jaren verdween het weer. In de jaren zestig waren er creatiepogingen, sommige zelfs succesvol. Maar de grote belangstelling bleef uit. In het begin van de jaren negentig wou Jaak Bolle uit Koekelare met Everbergse Baardjes starten. Daar er toen bijna geen Everbergse Baardjes meer te bemachtigen waren, heeft mijn vader, Jean Pierre Muys, heel wat inspanningen geleverd om aan een exemplaar te geraken. Na veel telefoontjes en een lange rit naar het domein Bokrijk, waar de Belgische rassen toen gepromoot werden, was het mogelijk om twee hennetjes op de kop te tikken, één voor Jaak Bolle en één voor ons. Dit was de nieuwe start tot het vermeerderen en het behoud van dit mooie maar zeldzame ras. Ongeveer in diezelfde periode was wijlen Dhr. Mollinger in Delft (Nederland), serieus bezig met de Ukkelse en Everbergse Baardkriel, dit in de kleurslagen porselein en isabelporselein.

Type en voorkomen

Eigenlijk is er buiten de staartloosheid geen verschil met de Ukkelse Baardkriel. Toch lijken Everbergse Baardkrielen vaak korter en compacter dan de Ukkelse. Onderzoekers hebben vastgesteld dat staartloze kippen een aantal rugwervels missen en dat er een aantal spieren ontbreken of een andere positie hebben gekregen.

tekening: Jeroen Muys

Fokken

Daar de factor voor staartloosheid dominant vererft, heb je voldoende aan één staartloos dier. Om tot goede resultaten te komen is het aan te raden om de veren rond de cloaca weg te knippen bij de Everbergse Baardkrielhennen. Fokken met een staartloze haan met hennen met staart levert minder problemen op daar de haan tijdens het treden voldoende in balans kan blijven.

Kleurslagen in België

Voor zover ik weet waren er in het begin van de jaren negentig enkel porselein- en isabelporseleinkleurige dieren. Vooral de enthousiaste fokkers Jaak Bolle en Jean Pierre Muys brachten een aantal kleurslagen terug zoals zwart, wit, blauw, zwart witgepareld, blauw witgepareld, kwartel, blauwkwartel en buff columbia of creëerden enkele nieuwe kleurslagen zoals witkwartel, okerwitporselein en isabel parelgrijscolumbia.

Huidige stand

Nadat er meer kleurslagen waren en er dieren op de tentoonstellingen verschenen, groeide de interesse voor het ras. Er kwamen meer fokkers en het aantal dieren op de shows steeg gestaag. Maar op dit ogenblik is de populariteit weer aan het dalen. De meeste Everbergse Baardkrielen leven in West-Vlaanderen. Op dit ogenblik heeft Jaak Bolle de meeste dieren en de meeste kleurslagen. Daarnaast hebben een aantal fokkers enkele Everbergse naast hun Ukkelse Baardkrielen zoals Jean Pierre Muys, Luc Lannoo, Richard Peeters, Shirley Van Hoorebeke, Christoph Schollier en Sony Vergauwen. De meeste dieren vertonen een behoorlijke tot uitstekende kwaliteit.

Tot slot

De geschiedenis van dit zeldzame ras toont dat het nooit erg populair was. Eigenlijk moest het altijd op enkele enthousiaste fokkers rekenen. Het is nochtans een interessant ras en een uitdaging om dit ras kwalitatief te fokken in een van de bestaande kleurslagen of in een nieuwe kleurslag. Je hebt eigenlijk enkel één staartloos dier, enkele Ukkelse Baardkrielen en vooral veel geduld nodig